خانه / مقاله ها / علل و درمان بیماری لنگش پای گاو ( زگیل یا روماتیت انگشتی در گاو )

علل و درمان بیماری لنگش پای گاو ( زگیل یا روماتیت انگشتی در گاو )

بیماری لنگش پای گاو با نام علمی لامینایتیس، نوعی بیماری مخصوص دام است که ناشی از التهاب بافت عروقی می باشد. در نتیجه لایه های حساس سم، دچار تضعیف و تخریب می شوند. لنگش، یکی از بیماری های عفونی و دردناک دام است و درجات مختلفی دارد .

بیماری لنگش پای گاو

بیماری لنگش پای گاو امروزه یکی از مشکلات سلامتی بسیار پر هزینه در گاوهای شیری است و براساس ارزیابی های حسابداری ، هزینه هر مورد لنگش نزدیک به ۳۰۰ دلار است .

براساس گزارش سیستم مانیتورینگ سلامت ملی دام (NAHMS) در سال ۱۹۹۶، ۱۵% گاوهای حذفی در گله های شیری بعلت تأثیر مستقیم لنگش و تقریباٌ بیش از ۵۰% بعلت تأثیرات غیرمستقیم لنگش روی ظرفیت تولید مثلی و تولید سالانه شیر حذف می گردند.

بسیاری ازمشکلات لنگش پای گاو نتیجه لامینیتیس و اختلالات بافت شاخی است ، اما بیماریهای عفونی پوست انگشت ( درماتیت انگشتی ، درماتیت بین انگشتی ، گندیدگی سم ) نیز به همان اندازه رایج هستند.

تشخیص ، درمان سریع و به موقع راههای به حداقل رساندن ضرر و زیان هستند. اختلالات بافت شاخی که با آنها مواجه هستیم بیماریهای زخم کف و خط سفید هستند.

در موارد شدید و حاد ، این شرایط باعث درد و لنگش پای گاو شدید میگردد که میتواند بسیار ضعیف کننده باشد. برای ایجاد سلامت و تولید بالا، شروع درمان سریع برای این حیوانات اهمیت زیادی دارد.

علایم بیماری لنگش پای گاو

در حالت درماتیت انگشتی فعال (kissing lision) جراحت بصورت زوج و در کنار هم با حاشیه قابل تفکیک از یکدیگر بروز می‌کند رنگ جراحت متغیر می‌باشد و از حالت خاکستری تا قرمز قابل تغییر است.

سطح آن مرطوب بوده بطوری‌که در هنگام لمس محل جراحت علاوه بر درد بسیاری که دام متحمل می‌شود در ناحیه خونریزی ایجاد می‌گردد در این حالت نیز حیوان از حرکت کردن امتناع کرده و وزن‌گیری بر روی اندام حرکتی دیگر خواهد بود.

به دنبال پیشرفت بیماری و تجمع بافت‌های گرانوله منظره جراحت به شکل توت‌ فرنگی در می‌آید که در این حالت اپیتلیوم کناره زخم بصورت نوار سفیدی قابل مشاهده می‌باشد.

با گذشت زمان این حالت از جراحت تبدیل به شکل پاپیلوماتوز و به دنبال آن تبدیل به زگیل گوشتی شده که سطح برآمده‌ای دارد بعد از مدتی روی سطح زخم، نسج شاخی غیرطبیعی همراه با ساختار‌های طویل شبیه به مو نمودار می‌گردد که به این حالت درماتیت انگشتی بالغ یا زگیل مودار پا می‌گویند

که باز در این حالت دام رغبتی برای حرکت ندارد و ضعیف و نحیف شده و در انتها زمین‌گیر می‌شود البته باید به این نکته نیز اشاره نمود که لنگش شدیدی همانند شکل فعال درماتیت انگشتی حادث نمی‌گردد.

راه های درمان بیماری لنگش پای گاو

سم چینی

درمان عموماٌ شامل سم چینی برای اصلاح رشد بیش از اندازه بافت شاخی و اختلالات توزیع وزن است . ثانیاٌ ، بافت شاخی مجاور جراحات باید برداشته شود ، به گونه ای که تمام بافت نکروتیک و جدا شده و رها در زیر مناطق آلوده برداشته شود.

این عمل باید بدون خونریزی و یا با حداقل خونریزی انجام شود. آسیب های وسیع و یا غیر ضروری به کوریوم ، تنها باعث به تعویق افتادن بهبودی می گردد.

بلوکهای چوبی (تخته سم ) برای به حداقل رساندن و برداشتن وزن از انگشت زخمی و بیمار و به حداقل رسانیدن درد و وزن گیری در دوره درمان ضروری است.

نکته : پوشش آنتی بیوتیکی و پانسمان عموماٌ غیر ضروری بوده و نباید استفاده شوند. موارد استثنا عبارتند از اختلالات پوست انگشت عفونی (درماتیت انگشتی ) ، جراحات بافت شاخی همراه با خونریزی شدید یا جراحات بافت شاخی که قسمت زیادی از بافت برداشته شده باشد.

اختلالات عفونی پوست

درمان اختلالات عفونی پوست ( درماتیت انگشتی یا زگیل انگشت ، فرسایش پاشنه و گندیدگی سم ) ممکن است شامل درمان های انفرادی با اسپری موضعی ، درمانهای انفرادی با استفاده از بانداژ یا قنداق پیچ کردن و شاید بصورت ایستادن درحمام سم بشد.

ایستادن درحمام سم بگونه ای طراحی شده است که به گاوها اجازه میدهد به مدت ۱۰ دقیقه و یا بیشتر در محلوهای ضد عفونی یا درمانی بایستد.

همچنین راه رفتن در حمام سم نیز درمان مفیدی بری کنترل و یا پیشگیری مشکلات عفونی سم در شرایط گله است . گندیدگی سم (Foot rot) نیازمند درمان آنتی بیوتیکی سریع میباشد.

عدم درمان به موقع Foot rot باعث عفونت عمیق انگشت می گردد که درمان و مدیریت آن مشکل بوده و نیازمند جراحی می باشد و در موارد شدیدتر مجبور به اجرای سناریوی مرگ با شفقت هستیم.

شیوه درمان درماتیت انگشتی

۷ راه درمان زگیل انگشتی در گاو عبارتند از:

  1. برداشتن نسج گرانوله به کمک بیستوری تحت بی حسی موضعی و پانسمان موضع با اسپری و بانداژ نمودن موضع
  2. استفاده از اسپری سرمازا و به دنبال آن سرما جراحی
  3. اسپری کردن موضع با کلرامفنیکل برای درمان لنگش پای گاو
  4. حمام دادن انفرادی با استفاده از ترکیبات غیر آنتی بیوتیکی مثل محلول فرمالین %۵ و کات کبود %۳
  5. حمام دادن با محلول ترکیبات آمونیوم یا حمام دادن با سولفات مس
  6. استفاده از حمام اوکسی تتراسایکلین و لینکومایسین ولینکوسپکتین
  7. اسپری کردن محلول تتراسایکلین و محلول دوژان سین (tetracycline gentianviatet)

البته هر یک از روش های درمانی بالا جواب های متغیری را داده اند که این باعث شده است که اجماعی برای استفاده از یک روش وجود نداشته باشد با این وجود باید جنبه های اقتصادی درمان و به کارگیری آسان شیوه های پیشنهادی و التیام زخم در زمان کوتاه و عدم بازگشت جراحات را مد نظر داشت .

استفاده از آنتی بیوتیک ها در درمان بیماری لنگش پای گاو

با توجه به اهمیت این موضوعات روش درمانی مناسب را انتخاب نمود مطالعات انجام شده بر روی روشهای درمانی ارائه شده نشان دهنده این موضوع است که استفاده از اسپری کردن داروهای آنتی بیوتیکی و غیر آنتی بیوتیکی چه بصورت انفرادی و چه بصورت جمعی نسبت به حمام انفرادی یا جمعی ارجح تر بوده است .

این میان استفاده از اسپری کردن داروهای آنتی بیوتیکی همچون لینکو مایسین هیدروکلراید بخاطر التیام بخشیدن زخم در زمان کوتاه و عدم عود مجدد جراحات دارای اهمیت بیشتری می باشند .

با توجه به نکات گفته شده در مورد درماتیت انگشتی باید توجه داشت که با رعایت بهداشت در دامپروری ها ،به حداقل رساندن میزان رطوبت جایگاه و بستر ،عدم استفاده از ابزار اصلاح سم از یک دامپروری در یک دامپروری دیگر ،ممانعت از ورود گاوهای مبتلا به گله سالم ،به کارگیری قرنطینه و انجام تمهیدات ضدعفونی می توان از بروز و شیوع بیماری جلوگیری کرد

التزام به رعایت این اصول در میان دامپروران می تواند از زیان های اقتصادی که درماتیت انگشتی به جامعه دامپروری وارد می کند جلوگیری کند.

کانال تلگرامی ثمر
برای پیوستن به کانال تلگرامی ثمر اینجا کلیک کنید
‫0/5 ‫(0 نظر)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس با ما (اینجا کلیک کنید)
X
X